Η Εσθονία ζητά από την Ευρωπαϊκή Ένωση να εγκαταλείψει τους αυστηρούς τομεακούς στόχους για τη μείωση των εκπομπών και να υιοθετήσει μια πιο ευέλικτη, συνολική αξιολόγηση σε εθνικό επίπεδο.
.
Παρότι η χώρα έχει ήδη πετύχει τον γενικό ευρωπαϊκό στόχο για μείωση των εκπομπών κατά 55% έως το 2030 σε σχέση με το 1990, δυσκολεύεται να ανταποκριθεί σε επιμέρους υποχρεωτικούς στόχους ανά κλάδο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο τομέας χρήσεων γης και δασών (LULUCF), όπου οι στόχοι κρίνονται μη ρεαλιστικοί, με την Εσθονία να κινδυνεύει με πρόστιμο που ενδέχεται να ξεπεράσει τα 100 εκατ. ευρώ.
Η κυβέρνηση και το Υπουργείο Κλίματος προτείνουν, για την περίοδο μετά το 2030, τα κράτη-μέλη να έχουν μεγαλύτερη ελευθερία στο πώς θα κατανέμουν τις μειώσεις εκπομπών μεταξύ των τομέων, χωρίς αυστηρές ετήσιες ή ενδιάμεσες δεσμεύσεις. Όπως επισημαίνουν αξιωματούχοι, ορισμένα μέτρα αποδίδουν σε βάθος χρόνου, ενώ εξωγενείς παράγοντες, όπως ενεργειακές κρίσεις ή φυσικές καταστροφές, μπορούν να επηρεάσουν προσωρινά τις εκπομπές.
Η θέση αυτή υποστηρίζεται και από άλλες χώρες, όπως η Φινλανδία και η Σουηδία, που αντιμετωπίζουν παρόμοιες δυσκολίες. Ωστόσο, δεν λείπουν οι αντιδράσεις. Ορισμένοι πολιτικοί προειδοποιούν ότι η χαλάρωση των στόχων και η κατάργηση των προστίμων θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν συνολικά την ευρωπαϊκή κλιματική πολιτική, καθιστώντας την ουσιαστικά προαιρετική.
Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκεται και η μεθοδολογία υπολογισμού των εκπομπών. Η Εσθονία υποστηρίζει ότι επιβαρύνεται άδικα για εκπομπές που σχετίζονται με προϊόντα τα οποία καταναλώνονται σε άλλες χώρες, ζητώντας ένα σύστημα που θα συνδέει τις εκπομπές με τον τελικό τόπο χρήσης.
Η συζήτηση αναδεικνύει τη μεταβαλλόμενη φύση της ευρωπαϊκής κλιματικής πολιτικής, καθώς τα κράτη-μέλη καλούνται να ισορροπήσουν μεταξύ περιβαλλοντικών στόχων, οικονομικής ανταγωνιστικότητας και νέων γεωπολιτικών πιέσεων.
Πηγή: ERR News
Παρότι η χώρα έχει ήδη πετύχει τον γενικό ευρωπαϊκό στόχο για μείωση των εκπομπών κατά 55% έως το 2030 σε σχέση με το 1990, δυσκολεύεται να ανταποκριθεί σε επιμέρους υποχρεωτικούς στόχους ανά κλάδο.