Το 2026 αναμένεται να αποτελέσει κομβικό έτος για τη βιωσιμότητα, καθώς επιχειρήσεις, επενδυτές και κυβερνήσεις καλούνται να κινηθούν σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης γεωπολιτικής αβεβαιότητας, κλιματικών πιέσεων και ρυθμιστικής πολυπλοκότητας. Σύμφωνα με την ανάλυση της S&P Global, οι στρατηγικές ESG μπαίνουν σε φάση ωρίμανσης, με το βάρος να μετατοπίζεται από τις γενικές δεσμεύσεις στην πρακτική εφαρμογή και τη διαχείριση υλικών κινδύνων.
.
Μία από τις βασικές τάσεις είναι η γεωπολιτική κατακερματισμένη προσέγγιση στη βιωσιμότητα. Οι μεγάλες οικονομίες ακολουθούν πλέον διαφορετικές πορείες σε θέματα κλίματος, ενέργειας και εμπορίου, γεγονός που υποχρεώνει τις πολυεθνικές να σχεδιάζουν στρατηγικές προσαρμοσμένες σε τοπικά και περιφερειακά κανονιστικά πλαίσια. Οι πολυμερείς πρωτοβουλίες υποχωρούν σταδιακά υπέρ πιο ρεαλιστικών, εθνικών ή περιφερειακών λύσεων.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και την ανθεκτικότητα. Οι φυσικοί κίνδυνοι – όπως πλημμύρες, καύσωνες και ξηρασίες – έχουν ήδη αρχίσει να επηρεάζουν οικονομικές δραστηριότητες και περιουσιακά στοιχεία, ωθώντας επιχειρήσεις και επενδυτές να ενσωματώνουν μέτρα προσαρμογής στα επιχειρηματικά τους σχέδια, πέρα από τις παραδοσιακές πολιτικές μείωσης εκπομπών.
Η ενεργειακή μετάβαση παραμένει κεντρικό ζητούμενο, αλλά με αυξανόμενες δυσκολίες. Η άνοδος της ζήτησης για ηλεκτρική ενέργεια, οι περιορισμοί στα δίκτυα και οι ανησυχίες για την ενεργειακή ασφάλεια καθιστούν πιο σύνθετη την ταχεία κλιμάκωση των ανανεώσιμων πηγών. Οι επιχειρήσεις καλούνται να ισορροπήσουν μεταξύ απανθρακοποίησης και αξιοπιστίας του ενεργειακού εφοδιασμού.
Μία νέα πρόκληση προκύπτει από την εκρηκτική ανάπτυξη των data centers και της τεχνητής νοημοσύνης. Η αυξανόμενη υπολογιστική ισχύς που απαιτείται για εφαρμογές AI οδηγεί σε σημαντική αύξηση της κατανάλωσης ενέργειας και νερού, δημιουργώντας νέα μέτωπα βιωσιμότητας για τον τεχνολογικό και ενεργειακό τομέα.
Παράλληλα, τα ζητήματα νερού και επισιτιστικής ασφάλειας αποκτούν στρατηγική σημασία. Η κλιματική αλλαγή και η πίεση στους υδάτινους πόρους ενισχύουν τους κινδύνους για τη γεωργία και τις εφοδιαστικές αλυσίδες τροφίμων, υποχρεώνοντας τις εταιρείες να ενσωματώνουν τη διαχείριση νερού στις στρατηγικές ESG.
Στο ρυθμιστικό πεδίο, επιταχύνεται η εναρμόνιση προτύπων αναφοράς βιωσιμότητας. Όλο και περισσότερες χώρες ενσωματώνουν τα πρότυπα του ISSB στις υποχρεώσεις δημοσιοποίησης, δημιουργώντας ένα πιο συνεκτικό – αλλά και πιο απαιτητικό – πλαίσιο για τις επιχειρήσεις. Η συμμόρφωση παύει να είναι τυπική διαδικασία και μετατρέπεται σε βασικό παράγοντα πρόσβασης σε κεφάλαια.
Η βιώσιμη χρηματοδότηση παραμένει κρίσιμος μοχλός, αν και το χάσμα μεταξύ των αναγκών χρηματοδότησης της κλιματικής μετάβασης και των διαθέσιμων κεφαλαίων εξακολουθεί να είναι μεγάλο. Τα χρηματοοικονομικά προϊόντα μετάβασης και τα εργαλεία blended finance αναμένεται να αποκτήσουν μεγαλύτερη βαρύτητα το 2026.
Σημαντική τάση αποτελεί επίσης η γήρανση του πληθυσμού και οι μεταβολές στην αγορά εργασίας. Ο συνδυασμός δημογραφικών πιέσεων και αυτοματοποίησης επηρεάζει την παραγωγικότητα και τη διαθεσιμότητα δεξιοτήτων, εντάσσοντας τα κοινωνικά ζητήματα στον πυρήνα των στρατηγικών βιωσιμότητας.
Η ασφάλεια του εφοδιασμού καθαρής ενέργειας και ο εκσυγχρονισμός των δικτύων αναδεικνύονται σε κρίσιμες προτεραιότητες, καθώς η παγκόσμια ζήτηση αυξάνεται και οι επενδύσεις σε υποδομές δεν επαρκούν ακόμη για να καλύψουν τις ανάγκες της μετάβασης.
Τέλος, η διαχείριση φυσικών πόρων και οικοσυστημάτων περνά από το περιθώριο στο επίκεντρο της επιχειρηματικής στρατηγικής. Το νερό, η γη και η βιοποικιλότητα αναγνωρίζονται πλέον ως ουσιώδεις παράγοντες κινδύνου και αξίας, με άμεσες επιπτώσεις στην αποτίμηση περιουσιακών στοιχείων και στη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των επιχειρηματικών μοντέλων.
Συνολικά, η S&P Global εκτιμά ότι το 2026 θα είναι έτος κατά το οποίο οι επιχειρήσεις θα κληθούν να ισορροπήσουν βραχυπρόθεσμες οικονομικές πιέσεις με μακροπρόθεσμες στρατηγικές βιωσιμότητας. Η επιτυχία δεν θα κριθεί από τις διακηρύξεις, αλλά από την ικανότητα ενσωμάτωσης της βιωσιμότητας στον πυρήνα της επιχειρηματικής στρατηγικής και της διαχείρισης κινδύνων.
Σύμφωνα με την ανάλυση της S&P Global, οι στρατηγικές ESG μπαίνουν σε φάση ωρίμανσης, με το βάρος να μετατοπίζεται από τις γενικές δεσμεύσεις στην πρακτική εφαρμογή και τη διαχείριση υλικών κινδύνων.