Η ανάγκη για μείωση των εκπομπών άνθρακα έχει αναδειχθεί σε κορυφαία προτεραιότητα για τις επιχειρήσεις, καθώς η πίεση από ρυθμιστικές αρχές, εργαζομένους και νέες προσλήψεις εντείνεται γύρω από τα ζητήματα Environmental, Social and Governance (ESG). Ειδικά για κλάδους με υψηλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα, η μετάβαση προς το net zero σκοντάφτει συχνά σε περιορισμένη πρόσβαση σε κεφάλαια, ανώριμες ή ακριβές τεχνολογίες και στις δυσκολίες μετασχηματισμού υποδομών, διαδικασιών και εταιρικής κουλτούρας.
.
Σε αντίθεση με άλλες μορφές ανταγωνισμού, η πορεία προς την απανθρακοποίηση δεν είναι παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος. Ένα προσαρμοσμένο και ρεαλιστικό σχέδιο μπορεί να επιτρέψει στις επιχειρήσεις να ισορροπήσουν ανάμεσα σε βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους, ξεκινώντας από τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης και ενσωματώνοντας σταδιακά πιο σύνθετες λύσεις απανθρακοποίησης στις λειτουργίες τους. Σε αυτό το πλαίσιο, οι συνεργασίες και οι συμπράξεις αναδεικνύονται σε κρίσιμο επιταχυντή.
Σύμφωνα με τον Sharad Somani, Partner και Head of Infrastructure στην KPMG Asia Pacific, πολλές εταιρείες έχουν ήδη εξαντλήσει τις «εύκολες» παρεμβάσεις, όπως ο φωτισμός LED ή οι αισθητήρες κίνησης. Το επόμενο βήμα, ιδίως για τα επόμενα 3–5 χρόνια, είναι η ουσιαστική ενσωμάτωση των αρχών ESG στις ίδιες τις βιομηχανικές διαδικασίες και στη δομή της λειτουργίας των οργανισμών. Όπως επισημαίνει, οι εξατομικευμένοι οδικοί χάρτες είναι καθοριστικοί, καθώς προσφέρουν μια συνολική εικόνα κόστους και απαιτήσεων σε ολόκληρο τον κύκλο μείωσης του ανθρακικού αποτυπώματος.
Η απόδοση τέτοιων επενδύσεων δεν είναι άμεση. Τα αποτελέσματα μπορεί να φανούν μετά από 2–3 χρόνια ή και αργότερα, γεγονός που καθιστά αναγκαία την αξιοποίηση πολλαπλών πηγών χρηματοδότησης, όπως πράσινη χρηματοδότηση, κρατικές επιχορηγήσεις και κίνητρα. Σε αυτό το κενό έρχονται να απαντήσουν πρωτοβουλίες όπως το ASEAN Decarbonisation Hub της KPMG, το οποίο υποστηρίζει επιχειρήσεις από τη χάραξη στρατηγικής έως τη χρηματοδότηση και την υλοποίηση έργων.
Η πρόκληση, ωστόσο, δεν είναι μόνο χρηματοδοτική. Η έλλειψη τεχνολογιών για τη μέτρηση και την παρακολούθηση των ESG επιδόσεων παραμένει έντονη, ιδίως για μικρότερες επιχειρήσεις. Όπως σημειώνει ο Deven Chhaya, Partner Infrastructure Advisory της KPMG στη Σιγκαπούρη, οι κυβερνήσεις δυσκολεύονται επίσης να καλύψουν τη ζήτηση για ανάπτυξη δεξιοτήτων. Μοντέλα συνεργασίας, όπως το hub-and-spoke, μπορούν να γεφυρώσουν το χάσμα ανάμεσα στις ιδέες και την εφαρμογή, μέσα από κοινή ανάπτυξη λύσεων και ανταλλαγή τεχνογνωσίας.
Η εμπειρία της Ασίας δείχνει ότι η έγκαιρη προετοιμασία γύρω από «γνωστές σταθερές» της ενεργειακής μετάβασης είναι κρίσιμη. Η Σιγκαπούρη, για παράδειγμα, επενδύει ήδη στο πράσινο υδρογόνο, παρότι η τεχνολογία βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο εμπορικής ωρίμανσης. Παράλληλα, αναδεικνύονται ευκαιρίες όπως τα εταιρικά συμβόλαια αγοράς ανανεώσιμης ενέργειας (PPAs), όπου η συγκέντρωση παραγωγής από φωτοβολταϊκά σε στέγες μπορεί να δημιουργήσει «εικονικούς σταθμούς» πράσινης ενέργειας.
Σε έναν ενεργειακό χάρτη που αλλάζει, η μετάβαση αποκτά σημασία ισάξια με τον τελικό στόχο. Όπως τονίζεται από στελέχη της KPMG, η κλιματική πρόκληση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μονομερώς. Απαιτείται συντονισμός δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, καθώς και συνέργειες που θα συνδέουν τεχνολογία, χρηματοδότηση και διακυβέρνηση.
Ειδικά για κλάδους με υψηλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα, η μετάβαση προς το net zero σκοντάφτει συχνά σε περιορισμένη πρόσβαση σε κεφάλαια, ανώριμες ή ακριβές τεχνολογίες και στις δυσκολίες μετασχηματισμού υποδομών, διαδικασιών και εταιρικής κουλτούρας.