Σε μια εποχή όπου η ισότητα των φύλων αποτελεί κεντρικό πυλώνα της ESG ατζέντας, ένα ερώτημα επανέρχεται με αυξανόμενη ένταση: έχει πραγματικά σημασία το φύλο του εργοδότη ή του προϊσταμένου;
Η απάντηση, ολοένα και πιο ξεκάθαρα, είναι ναι.
Τα δεδομένα δείχνουν ότι όταν οι γυναίκες εργάζονται υπό την ηγεσία άλλων γυναικών, οι πιθανότητες εξέλιξης αυξάνονται. Αυτό δεν αφορά απλώς τη συμπερίληψη σε επίπεδο αρχών ή τη συμβολική εκπροσώπηση. Πρόκειται για μετρήσιμες διαφορές σε μισθούς, προαγωγές, αξιολόγηση απόδοσης και εργασιακή εμπειρία.
Οι γυναίκες επικεφαλής είναι πιο πιθανό να προσλάβουν γυναίκες, να τις στηρίξουν στην επαγγελματική τους ανάπτυξη και να αναγνωρίσουν δεξιότητες που συχνά παραβλέπονται σε ανδροκρατούμενα περιβάλλοντα. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία μιας «αλυσίδας ευκαιριών», όπου η παρουσία γυναικών σε θέσεις ευθύνης λειτουργεί ως καταλύτης για τη διεύρυνση της συμμετοχής σε όλα τα επίπεδα ενός οργανισμού.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι γυναίκες διοικούν «καλύτερα» με έναν απόλυτο τρόπο. Σημαίνει, όμως, ότι η εμπειρία τους ως μέλη μιας ομάδας που ιστορικά έχει αποκλειστεί από την εξουσία, τις καθιστά συχνά πιο ευαίσθητες σε ζητήματα ισορροπίας, δικαιοσύνης και πραγματικών εμποδίων στην καριέρα.
Έρευνες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες εργαζόμενες σε ομάδες με γυναίκες μάνατζερ αναφέρουν υψηλότερη ικανοποίηση, μεγαλύτερη αίσθηση δικαιοσύνης και αυξημένη εμπιστοσύνη στο σύστημα αξιολόγησης. Παράλληλα, μειώνονται τα φαινόμενα αποχώρησης, καθώς δημιουργούνται περιβάλλοντα όπου η επαγγελματική πρόοδος δεν απαιτεί την υιοθέτηση «ανδρικών» προτύπων συμπεριφοράς.
Η σημασία αυτού του φαινομένου ξεπερνά το επίπεδο της ατομικής καριέρας. Αγγίζει τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο οι οργανισμοί αντιλαμβάνονται τη διαφορετικότητα ως πηγή αξίας και όχι ως υποχρέωση συμμόρφωσης.
Στο πλαίσιο της ESG στρατηγικής, η γυναικεία ηγεσία δεν αποτελεί απλώς δείκτη ισότητας. Συνδέεται με καλύτερες αποφάσεις, πιο ανθεκτικούς οργανισμούς και κουλτούρες που ευνοούν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα.
Όταν οι γυναίκες εργάζονται για γυναίκες, δεν δημιουργείται ένας «κλειστός κύκλος». Δημιουργείται ένας μηχανισμός διόρθωσης ιστορικών ανισορροπιών — και, τελικά, ένα πιο δίκαιο και αποτελεσματικό εργασιακό οικοσύστημα για όλους.
Πηγή: Financial Times
Pilita Clark, αρθρογράφος Financial Times.
