Την ανάγκη οι ομάδες βιωσιμότητας να ενσωματωθούν πιο ουσιαστικά στον πυρήνα της επιχειρηματικής στρατηγικής αναδεικνύει ανάλυση που παρουσιάστηκε στο World Economic Forum, στο πλαίσιο της ετήσιας συνάντησης του Νταβός για το 2026.
.
Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, η επιτυχία των στρατηγικών βιωσιμότητας εξαρτάται όλο και περισσότερο από την ικανότητα των αρμόδιων ομάδων να επικοινωνούν με όρους που γίνονται κατανοητοί από τα διοικητικά συμβούλια και τις οικονομικές διευθύνσεις. Όπως επισημαίνεται, η χρήση τεχνικής ή αμιγώς περιβαλλοντικής ορολογίας συχνά δεν αρκεί για να επηρεάσει αποφάσεις που αφορούν επενδύσεις, κεφαλαιακή κατανομή και μακροπρόθεσμη ανάπτυξη.
Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται η ανάγκη «μετάφρασης» των στόχων βιωσιμότητας σε επιχειρηματικούς δείκτες: μείωση κόστους, αύξηση εσόδων, περιορισμός κινδύνων, ανθεκτικότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας και προστασία της εταιρικής αξίας. Σύμφωνα με το Φόρουμ, όταν οι πρωτοβουλίες για το κλίμα, τη βιοποικιλότητα ή την κοινωνική υπευθυνότητα παρουσιάζονται με μετρήσιμους οικονομικούς όρους, εντάσσονται ευκολότερα στον στρατηγικό σχεδιασμό.
Το WEF επισημαίνει ότι, σε ένα περιβάλλον γεωπολιτικής αστάθειας, αυξημένων επιτοκίων και εντονότερης ρυθμιστικής πίεσης, η βιωσιμότητα δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως παράπλευρη δραστηριότητα ή ζήτημα φήμης. Αντίθετα, συνδέεται άμεσα με την ανταγωνιστικότητα, την πρόσβαση σε κεφάλαια και τη μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα των επιχειρήσεων.
Στο Νταβός, στελέχη πολυεθνικών και επενδυτές υπογράμμισαν ότι οι ομάδες βιωσιμότητας καλούνται να λειτουργούν όλο και περισσότερο ως «εσωτερικοί σύμβουλοι στρατηγικής», ικανοί να εξηγούν πώς οι περιβαλλοντικοί και κοινωνικοί κίνδυνοι μεταφράζονται σε χρηματοοικονομικές επιπτώσεις. Η μετάβαση αυτή θεωρείται κρίσιμη, καθώς πολλές επιχειρήσεις επανεξετάζουν τις ESG προτεραιότητές τους υπό το βάρος κόστους και αβεβαιότητας.
Παράλληλα, το Φόρουμ σημειώνει ότι η αλλαγή γλώσσας δεν σημαίνει υποβάθμιση των περιβαλλοντικών ή κοινωνικών στόχων, αλλά ενίσχυση της αποτελεσματικότητάς τους. Η σύνδεση της βιωσιμότητας με δείκτες όπως η καθαρή παρούσα αξία, η απόδοση επένδυσης ή η μείωση λειτουργικών κινδύνων επιτρέπει στις διοικήσεις να αξιολογούν πιο καθαρά τις επιλογές τους.
Το συμπέρασμα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ είναι ότι, καθώς οι επιχειρήσεις καλούνται να κινηθούν σε ένα πιο απαιτητικό παγκόσμιο περιβάλλον, η βιωσιμότητα μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός στρατηγικής αξίας — υπό την προϋπόθεση ότι θα ενταχθεί πλήρως στη γλώσσα και στη λογική των επιχειρηματικών αποφάσεων.
Πηγή: World Economic Forum
Η πρόταση που διατυπώνεται είναι ξεκάθαρη: οι στόχοι βιωσιμότητας πρέπει να μεταφράζονται σε μετρήσιμους οικονομικούς όρους.