Ο φυσικός, συγγραφέας και αναλυτής Joe Romm πέθανε σε ηλικία 66 ετών. Υπήρξε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φωνές στη δημόσια συζήτηση για την κλιματική αλλαγή, την ενεργειακή μετάβαση και την επικοινωνία της επιστήμης του κλίματος.
.
Ο Joe Romm, φυσικός με εκπαίδευση στο MIT και επί δεκαετίες μία από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες στον δημόσιο διάλογο για την κλιματική αλλαγή στις ΗΠΑ, πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου στην Ουάσιγκτον, σε ηλικία 66 ετών.
Ο θάνατός του επιβεβαιώθηκε από την πρώην σύζυγό του, Patricia Sinicropi. Σύμφωνα με τους New York Times, ο Romm αντιμετώπιζε προβλήματα ψυχικής υγείας τα τελευταία χρόνια και πέθανε από αυτοκτονία.
Η πορεία του συνδέθηκε στενά με τη διαμόρφωση της σύγχρονης αμερικανικής συζήτησης γύρω από την κλιματική πολιτική, την ενεργειακή μετάβαση και τον τρόπο με τον οποίο η επιστημονική γνώση μπορεί να μεταφράζεται σε πολιτική και δημόσια επικοινωνία.
Από τη φυσική στην κλιματική πολιτική
Ο Joseph Jacob Romm γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου 1960 στο Middletown της Νέας Υόρκης. Σπούδασε φυσική στο MIT, όπου ολοκλήρωσε τόσο το προπτυχιακό του όσο και το διδακτορικό του.
Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του ασχολήθηκε με θέματα πυρηνικής ασφάλειας και αμερικανικής στρατηγικής. Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, όμως, στράφηκε όλο και περισσότερο στην ενέργεια και στη συνέχεια στην κλιματική αλλαγή.
Από το 1993 έως το 1998 εργάστηκε στο U.S. Department of Energy, φτάνοντας μέχρι τη θέση του acting assistant secretary. Αργότερα πέρασε στον χώρο των think tanks και της δημόσιας πολιτικής.
Η πιο γνωστή περίοδος της καριέρας του συνδέθηκε με το Center for American Progress, όπου υπήρξε senior fellow και διαχειρίστηκε το blog Climate Progress.
Το Climate Progress εξελίχθηκε σε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες πλατφόρμες για όσους παρακολουθούσαν στενά την κλιματική πολιτική, την ενεργειακή τεχνολογία και τη ρητορική γύρω από το climate denial.
Υπέρ των άμεσων λύσεων, όχι των «μαγικών» τεχνολογιών
Ένα από τα χαρακτηριστικά της σκέψης του Romm ήταν η έμφαση σε λύσεις που ήταν ήδη τεχνικά διαθέσιμες και μπορούσαν να εφαρμοστούν άμεσα.
Αντί να επενδύει μεγάλο μέρος της δημόσιας επιχειρηματολογίας του σε τεχνολογίες που βρίσκονταν ακόμη σε πρώιμο στάδιο, πίεζε για γρήγορη αξιοποίηση υπαρχουσών λύσεων για τη μείωση των εκπομπών.
Αυτή η προσέγγιση έγινε ιδιαίτερα εμφανής στη συζήτηση για το υδρογόνο.
Στο βιβλίο του “The Hype About Hydrogen: False Promises and Real Solutions in the Race to Save the Climate”, που κυκλοφόρησε το 2004, αμφισβήτησε την τότε έντονη πολιτική στήριξη προς τα οχήματα υδρογόνου.
Ο Romm θεωρούσε ότι η έμφαση στην τεχνολογία υδρογόνου μπορούσε να λειτουργήσει ως καθυστέρηση για την εφαρμογή πιο ώριμων λύσεων. Αντίθετα, υποστήριξε από νωρίς την ανάπτυξη των ηλεκτρικών οχημάτων ως πιο ρεαλιστική εναλλακτική απέναντι στον κινητήρα εσωτερικής καύσης.
Η συγκεκριμένη θέση απέκτησε ιδιαίτερη σημασία τα επόμενα χρόνια, καθώς η ηλεκτροκίνηση έγινε βασικός πυλώνας της παγκόσμιας στρατηγικής απανθρακοποίησης των μεταφορών.
Επιρροή στη δημόσια κλιματική πολιτική
Ο Romm υποστήριζε μια επιθετική στρατηγική για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, με αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων τεχνολογικών και πολιτικών εργαλείων.
Η επιμονή του στην άμεση δράση θεωρήθηκε από πολλούς ότι επηρέασε τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώθηκε η κλιματική πολιτική στις ΗΠΑ κατά τις κυβερνήσεις του Barack Obama και του Joe Biden.
Παράλληλα, ο Romm δεν περιόριζε την κριτική του στους αρνητές της κλιματικής αλλαγής ή στη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων.
Ήταν γνωστός και για τις έντονες αντιπαραθέσεις του με δημοσιογράφους, επιστήμονες και περιβαλλοντικές οργανώσεις όταν θεωρούσε ότι υποβάθμιζαν την κρισιμότητα της κλιματικής αλλαγής ή παρουσίαζαν με υπερβολική επιφύλαξη τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία.
Ο δημοσιογράφος Andrew Revkin τον περιέγραψε στους New York Times ως ιδιαίτερα δραστήριο και επιθετικό επικριτή, με την τάση να απαντά αναλυτικά σε απόψεις με τις οποίες διαφωνούσε.
Η σημασία της επικοινωνίας της κλιματικής αλλαγής
Ένα σημαντικό μέρος της δουλειάς του Romm αφορούσε όχι μόνο την ίδια την κλιματική επιστήμη και πολιτική, αλλά και το πώς αυτές επικοινωνούνται στο ευρύ κοινό.
Πίστευε ότι η αποτελεσματική επικοινωνία ήταν κρίσιμη για την οικοδόμηση κοινωνικής και πολιτικής στήριξης γύρω από την κλιματική δράση.
Το 2015 εξέδωσε το βιβλίο “Climate Change: What Everyone Needs to Know”, ένα έργο που σχεδιάστηκε ως πρακτικός οδηγός για όσους ήθελαν να κατανοήσουν βασικά επιστημονικά, πολιτικά και οικονομικά ζητήματα γύρω από την κλιματική αλλαγή.
Το βιβλίο χρησιμοποιήθηκε ευρέως ως εισαγωγικό εγχειρίδιο για την κλιματική πολιτική και τη δημόσια συζήτηση γύρω από αυτή.
Από το Climate Progress στο Penn Center
Το 2019 ο Romm συμμετείχε στην ίδρυση του Front Page Live, ενός προοδευτικού news aggregator, όπου ανέλαβε καθήκοντα αρχισυντάκτη.
Το 2023 ο κλιματολόγος Michael Mann τον ενέταξε στο Penn Center for Science, Sustainability and the Media του University of Pennsylvania ως senior research fellow.
Ο Mann περιέγραψε τον Romm ως μια προσωπικότητα που συνδύαζε επιστημονική γνώση, πολιτική κατανόηση, επικοινωνιακή ικανότητα και έντονη δημόσια παρουσία.
Μια φωνή που διαμόρφωσε το climate debate
Η κληρονομιά του Joe Romm βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό στην ιδέα ότι η κλιματική αλλαγή δεν αποτελεί μόνο επιστημονικό ζήτημα.
Είναι ταυτόχρονα πρόβλημα ενεργειακής πολιτικής, τεχνολογίας, οικονομίας και επικοινωνίας.
Η προσέγγισή του ήταν συχνά πολωτική, αλλά είχε σαφή στόχο: να μεταφερθεί η κλιματική αλλαγή από την αφηρημένη συζήτηση για το μακρινό μέλλον σε ένα άμεσο πρόβλημα δημόσιας πολιτικής.
Και ίσως αυτή να ήταν η πιο χαρακτηριστική διάσταση της δουλειάς του: η επιμονή ότι οι λύσεις στην κλιματική αλλαγή δεν πρέπει να περιμένουν την «τέλεια» τεχνολογία του μέλλοντος, όταν πολλές από τις απαραίτητες παρεμβάσεις είναι ήδη διαθέσιμες σήμερα.
Η πορεία του συνδέθηκε με την κλιματική πολιτική, την ηλεκτροκίνηση και την επικοινωνία της κλιματικής αλλαγής.