Σε ένα περιβάλλον αυξημένης γεωπολιτικής, οικονομικής και κλιματικής αβεβαιότητας, η επιχειρησιακή ανθεκτικότητα αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα για τη βιωσιμότητα και τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη των επιχειρήσεων. Οι φυσικές καταστροφές δεν αποτελούν πλέον μεμονωμένα περιστατικά που αντιμετωπίζονται μετά την εκδήλωση τους, αλλά κινδύνους που ενσωματώνονται συστηματικά στον επιχειρηματικό σχεδιασμό.
Η σημασία της μετάβασης από την αποκατάσταση των ζημιών, στην πρόληψη και τη διαχείριση των κινδύνων βρέθηκε στο επίκεντρο της συζήτησης στο πάνελ της εκδήλωσης της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (ΕΑΕΕ), με θέμα «Ανθεκτικότητα στην πράξη: Από την πρόληψη στην ασφάλιση».
Συμμετείχαν εκπρόσωποι του επιχειρηματικού και ασφαλιστικού κλάδου, καθώς και της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας.
Στο πλαίσιο της συζήτησης αναδείχθηκε, επίσης, η ανάγκη η επιχειρησιακή προστασία να μην περιορίζεται στην ασφαλιστική αποζημίωση, αλλά να αντιμετωπίζεται ως μια ευρύτερη στρατηγική ανθεκτικότητας. Κεντρικό στοιχείο της προσέγγισης είναι η ικανότητα μιας επιχείρησης να προλαμβάνει και να περιορίζει τις επιπτώσεις μιας κρίσης, καθώς και να διασφαλίζει τη συνέχεια.
Από την εκτίμηση κινδύνου στην ετοιμότητα
Στη διαφορετική προσέγγιση που υιοθετούν οι επιχειρήσεις απέναντι στις φυσικές καταστροφές αναφέρθηκε, ο Αναπληρωτής Οικονομικός Διευθυντής της Viohalco, αναφέροντας ότι η πρόληψη ενδεχόμενων κινδύνων αποκτά ολοένα μεγαλύτερη βαρύτητα στη στρατηγική των επιχειρηματικών αποφάσεων.
Περιγράφει ένα τρίπτυχο επιχειρησιακής ανθεκτικότητας, το οποίο περιλαμβάνει την κατάλληλη προετοιμασία, την επαρκή ασφαλιστική κάλυψη και την ικανότητα άμεσης αντιμετώπισης ακόμη κι αν κάτι συμβεί να επανέλθει η επιχείρηση το συντομότερο δυνατό.
Όπως εξήγησε, η προετοιμασία ξεκινά από την ουσιαστική κατανόηση των κινδύνων στους οποίους εκτίθενται οι παραγωγικές εγκαταστάσεις. Στο πλαίσιο αυτό, αξιοποιούνται εξειδικευμένες μελέτες και επαγγελματίες διαχείρισης κινδύνου (risk managers), καθώς και μοντέλα εκτίμησης φυσικών καταστροφών.
Η ανάλυση περιλαμβάνει κινδύνους όπως οι σεισμοί, οι πυρκαγιές και οι πλημμύρες, λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνο δεδομένα που έχουν μέχρι στιγμής αλλά και μελλοντικά υποθετικά σενάρια. Η αξιολόγηση, δηλαδή δεν περιορίζεται στο τι έχει συμβεί στο παρελθόν, αλλά επεκτείνεται στο τι ενδέχεται να συμβεί στο μέλλον και πως μπορεί να επηρεάσει την παραγωγική δραστηριότητα.
Η ασφαλιστική κάλυψη από μόνη της δεν αρκεί
Όπως επισημαίνει ο κ. Παπαδημητρίου, η οικονομική αποζημίωση όσο σημαντική κι αν είναι, δεν μπορεί από μόνη της να διασφαλίσει την επιβίωση μιας επιχείρησης έπειτα από κάποια καταστροφή. Ακόμη και όταν μια εταιρεία διαθέτει επαρκή ασφαλιστική κάλυψη, η παρατεταμένη διακοπή της παραγωγικής δραστηριότητας μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές οικονομικές απώλειες που ξεπερνούν το κόστος των υλικών ζημιών.
Η ανθεκτικότητα μιας επιχείρησης, επομένως, δεν εξαρτάται μόνο από την αποκατάσταση των ζημιών έπειτα από μια καταστροφή, αλλά και από την ετοιμότητα της να συνεχίσει να λειτουργεί υπό δυσμενείς συνθήκες. Στο πλαίσιο αυτό η ασφάλιση αποτελεί σημαντικό μέρος μιας συνολικής στρατηγικής που στοχεύει όχι μόνο στην οικονομική προστασία, αλλά και στη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της επιχείρησης.
Η αυξανόμενη συχνότητα και ένταση των ακραίων καιρικών φαινομένων επαναπροσδιορίζει τον τρόπο με τον οποίο οι επιχειρήσεις αξιολογούν και διαχειρίζονται τους κινδύνους. Η ασφαλιστική κάλυψη παραμένει βασικό εργαλείο προστασίας, ωστόσο η επιχειρησιακή ανθεκτικότητα απαιτεί πλέον ολοκληρωμένο σχεδιασμό, επενδύσεις στην πρόληψη και διασφάλιση της εταιρίας.