Η βιοποικιλότητα θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κρίσιμο παράγοντα χρηματοοικονομικού κινδύνου για τις οικονομίες παγκοσμίως, καθώς νέα μελέτη προειδοποιεί ότι η υποβάθμιση των οικοσυστημάτων ενδέχεται να οδηγήσει σε υποβαθμίσεις πιστοληπτικής ικανότητας, αύξηση του κόστους δανεισμού και ακόμη και σε κρίσεις δημόσιου χρέους.
.
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε από οικονομολόγους των Πανεπιστημίων Sussex, Sheffield και Heriot-Watt, εξετάζει για πρώτη φορά τον αντίκτυπο της βιοποικιλότητας στις αξιολογήσεις κρατικού αξιόχρεου, ενσωματώνοντας περιβαλλοντικούς κινδύνους σε μοντέλο πιστοληπτικής αξιολόγησης.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, η μερική κατάρρευση βασικών οικοσυστημάτων, όπως οι πληθυσμοί επικονιαστών, τα θαλάσσια αλιευτικά αποθέματα και τα τροπικά δάση, θα μπορούσε να αυξήσει τις ετήσιες πληρωμές τόκων του παγκόσμιου δημόσιου χρέους κατά περίπου 162 δισ. δολάρια.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι υφιστάμενες μεθοδολογίες αξιολόγησης δεν λαμβάνουν επαρκώς υπόψη τους κινδύνους που συνδέονται με τη φύση, αφήνοντας περιουσιακά στοιχεία συνολικής αξίας περίπου 83 τρισ. δολαρίων εκτεθειμένα σε λανθασμένη αποτίμηση.
Η μελέτη υπολογίζει επίσης ότι η υποβάθμιση βασικών οικοσυστημικών υπηρεσιών θα μπορούσε να μειώσει το παγκόσμιο ΑΕΠ κατά περίπου 2 τρισ. δολάρια ετησίως. Οι υπηρεσίες αυτές περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων την επικονίαση καλλιεργειών, την παραγωγή τροφίμων και τη στήριξη κρίσιμων φυσικών πόρων που επηρεάζουν την οικονομική δραστηριότητα.
Οι επιπτώσεις ενδέχεται να είναι ιδιαίτερα έντονες για αναδυόμενες οικονομίες. Σύμφωνα με τα σενάρια της έρευνας, η πιστοληπτική αξιολόγηση της Ινδίας θα μπορούσε να υποχωρήσει κατά έως και τέσσερις βαθμίδες, ενώ της Κίνας κατά περισσότερες από πέντε βαθμίδες σε κλίμακα 20 βαθμών.
Η εξέλιξη αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντική αύξηση των δαπανών εξυπηρέτησης χρέους. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το ετήσιο κόστος τόκων θα μπορούσε να αυξηθεί κατά περίπου 50 δισ. δολάρια για την Ινδία και κατά 70 δισ. δολάρια για την Κίνα.
Αντίστοιχοι κίνδυνοι εντοπίζονται και για άλλες χώρες, όπως η Ινδονησία, το Μπανγκλαντές και η Μαλαισία, οι οποίες ενδέχεται να αντιμετωπίσουν υποβαθμίσεις από τέσσερις έως έξι βαθμίδες.
Η έρευνα καλύπτει συνολικά 23 χώρες, όπου κατοικούν περίπου 5,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι, και προειδοποιεί ότι οι επιπτώσεις στην πιστοληπτική αξιολόγηση θα μπορούσαν να φέρουν αρκετές οικονομίες πιο κοντά σε συνθήκες αδυναμίας εξυπηρέτησης του χρέους τους.
Οι συντάκτες της μελέτης καλούν κεντρικές τράπεζες, εποπτικές αρχές, διεθνείς οργανισμούς και οίκους αξιολόγησης να ενσωματώσουν συστηματικά τους κινδύνους που σχετίζονται με τη φύση στα χρηματοοικονομικά μοντέλα και στις αξιολογήσεις τους.
Όπως επισημαίνουν, το κόστος προστασίας της βιοποικιλότητας παραμένει σημαντικά χαμηλότερο από τις οικονομικές συνέπειες που θα μπορούσε να προκαλέσει η περαιτέρω υποβάθμισή της στις αγορές, στα δημόσια οικονομικά και στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.
Πηγή: Reuters
Η εξέλιξη αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντική αύξηση των δαπανών εξυπηρέτησης χρέους.