Οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται πλέον σε μακροπρόθεσμα περιβαλλοντικά σενάρια. Ακραίες θερμοκρασίες μπορούν να δυσκολέψουν στρατιωτικές ασκήσεις και επιχειρήσεις, πλημμύρες και καταιγίδες να προκαλέσουν ζημιές σε βάσεις και κρίσιμες υποδομές, ενώ οι φυσικές καταστροφές αυξάνουν τις αποστολές στις οποίες καλούνται να συνδράμουν οι ένοπλες δυνάμεις.
Για το ΝΑΤΟ, συνεπώς, η προσαρμογή σε ένα θερμότερο και περισσότερο ασταθές κλίμα συνδέεται όλο και περισσότερο με την ίδια την επιχειρησιακή του ικανότητα.
Παράλληλα, η κλιματική αλλαγή μπορεί να λειτουργήσει ως παράγοντας ενίσχυσης ήδη υπαρχουσών γεωπολιτικών πιέσεων. Η έλλειψη νερού και τροφίμων, οι καταστροφές υποδομών και οι μετακινήσεις πληθυσμών μπορούν να επιβαρύνουν εύθραυστες περιοχές και να δημιουργήσουν νέες εστίες αστάθειας.
Η πρόκληση για τη Συμμαχία είναι διπλή: να προσαρμόσει στρατιωτικές εγκαταστάσεις, εξοπλισμό και επιχειρησιακό σχεδιασμό στις νέες κλιματικές συνθήκες, αλλά ταυτόχρονα να ενσωματώσει τον κλιματικό παράγοντα στην αξιολόγηση των μελλοντικών κινδύνων ασφαλείας.
Όπως εξηγεί η Sikorsky, το κλίμα δεν αποτελεί απλώς ένα περιβαλλοντικό ζήτημα που βρίσκεται παράλληλα με τις παραδοσιακές στρατιωτικές απειλές. Σε έναν κόσμο συχνότερων και εντονότερων ακραίων φαινομένων, γίνεται μέρος της ίδιας της εξίσωσης της εθνικής και διεθνούς ασφάλειας.