Κάθε καλοκαίρι, ο ελληνικός τουρισμός βρίσκεται αντιμέτωπος με την ίδια αντίφαση. Από τη μία, οι αφίξεις, οι επενδύσεις και οι νέες ξενοδοχειακές μονάδες δημιουργούν ολοένα μεγαλύτερες ανάγκες σε ανθρώπινο δυναμικό. Από την άλλη, χιλιάδες θέσεις εργασίας παραμένουν κενές, με τις επιχειρήσεις να αναζητούν όχι μόνο εξειδικευμένους εργαζομένους, αλλά και τρόπους να τους πείσουν να επιστρέψουν την επόμενη σεζόν.
Τι αξία έχει ένα πρόγραμμα ευεξίας όταν η καθημερινότητα στο γραφείο χαρακτηρίζεται από υπερβολική πίεση; Και πόσο ουσιαστική είναι η δέσμευση μιας επιχείρησης στην ασφάλεια, εάν υποχωρεί μπροστά στους στόχους παραγωγικότητας; Η συζήτηση για το σύγχρονο εργασιακό περιβάλλον αποκτά περιεχόμενο όταν φτάνει σε αυτές τις αποφάσεις: στον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται η εργασία, αξιολογούνται οι επικεφαλής και προστατεύονται οι άνθρωποι.
Η σύγχρονη Εταιρική Διακυβέρνηση δεν αποτυπώνεται μόνο στις διαδικασίες, τους κανόνες και τα συστήματα εποπτείας ενός οργανισμού. Αντιθέτως, συνδέεται άρρηκτα και με τον τρόπο που λειτουργεί καθημερινά, με το πώς ακούει τους ανθρώπους του, ενθαρρύνει τη συμμετοχή, καλλιεργεί σχέσεις εμπιστοσύνης και δημιουργεί ένα ασφαλές περιβάλλον όπου όλοι μπορούν να συνεισφέρουν.
Για εμάς στην TÜV NORD Hellas, η υπεύθυνη εταιρική διακυβέρνηση δεν αφορά μόνο κανόνες και διαδικασίες. Αφορά τον τρόπο που παίρνουμε αποφάσεις, συνεργαζόμαστε, φροντίζουμε τους ανθρώπους μας και συμβάλλουμε σε μια πιο υπεύθυνη επιχειρηματικότητα.
Η Interamerican έχει αναπτύξει τα τελευταία χρόνια ένα ολοκληρωμένο μοντέλο διακυβέρνησης ESG, με στόχο την επιτάχυνση της βιώσιμης ανάπτυξης σε όλο το εύρος του οργανισμού. Το μοντέλο αυτό διασφαλίζει εκπροσώπηση και συντονισμό σε όλα τα επίπεδα λειτουργίας, ενισχύοντας τη συνοχή και την αποτελεσματική υλοποίηση της ESG στρατηγικής.
Η πρόληψη της απάτης δεν αρχίζει όταν ένα περιστατικό γίνει γνωστό και ενεργοποιηθούν οι διαδικασίες διερεύνησης. Αρχίζει πολύ νωρίτερα: από τους κανόνες που θέτει ένας οργανισμός, από το παράδειγμα της ηγεσίας του και από το κατά πόσο οι άνθρωποί του γνωρίζουν πώς να αναγνωρίσουν έναν κίνδυνο και πώς να αντιδράσουν.
Το Omnibus περιόρισε σημαντικά το πεδίο εφαρμογής της υποχρεωτικής υποβολής εκθέσεων βιωσιμότητας. Δεν περιόρισε, όμως, την ευθύνη των επιχειρήσεων να διοικούνται με διαφάνεια, λογοδοσία και επίγνωση των επιπτώσεών τους. Αντίθετα, ανέδειξε ένα ουσιαστικό κενό: διαθέτουμε αρχές, κώδικες και πλαίσια διακυβέρνησης, αλλά εξακολουθούμε να μετράμε περισσότερο την ύπαρξή τους παρά το κατά πόσο λειτουργούν στην πράξη.
Όπως σημειώσαμε σε πρόσφατο σχετικό κείμενο, είναι περίπου αυταπόδεικτο πως στον κόσμο του λεγόμενου ESG (Περιβάλλον-Κοινωνία-Διακυβέρνηση) το κοινωνικό σκέλος είναι, θα λέγαμε, το «παραμελημένο παιδί» της οργανωσιακής υπευθυνότητας.
Τα τελευταία δύο χρόνια, η λέξη «DEI» (Diversity, Equity & Inclusion) απαντάται πιο συχνά σε μαύρα κατάστιχα παρά σε εταιρικές δεσμεύσεις και ετήσιες αναφορές. Στις Ηνωμένες Πολιτείες μεγάλες εταιρείες αφαίρεσαν τον όρο από τη δημόσια επικοινωνία τους, μετονόμασαν ή κατάργησαν τμήματα και προγράμματα και υιοθέτησαν ουδέτερες διατυπώσεις. Στην Ευρώπη ο απόηχος έφτασε με άλλη μορφή. Η απλοποίηση του πλαισίου βιωσιμότητας μέσω του πακέτου Omnibus και η συζήτηση για «κόπωση από το ESG» δημιούργησαν την αίσθηση ότι ένας κύκλος κλείνει.
Μια κρίσιμη διαμάχη για το πώς θα υπολογίζονται οι εκπομπές των μεγαλύτερων επιχειρήσεων του κόσμου βρίσκεται σε εξέλιξη στο Greenhouse Gas Protocol, καθώς οι αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες των κέντρων δεδομένων και της τεχνητής νοημοσύνης έχουν μετατρέψει τους κανόνες λογιστικής άνθρακα σε ζήτημα με σημαντικές οικονομικές συνέπειες.
.
