Η Ευρώπη επιχειρεί να λύσει ένα από τα πιο σύνθετα και λιγότερο ορατά προβλήματα της πράσινης μετάβασης του χρηματοπιστωτικού συστήματος: όχι το αν οι τράπεζες μετρούν τους κλιματικούς κινδύνους, αλλά το αν τους μετρούν με τον ίδιο τρόπο και με τις ίδιες έννοιες. Οι νέες συστάσεις της Joint Bank Reporting Committee (JBRC) για τη σημασιολογική ενοποίηση των ESG αποκαλύψεων φιλοδοξούν να θέσουν τις βάσεις για μια κοινή «γραμματική» εποπτικών δεδομένων, σε μια περίοδο όπου οι απαιτήσεις διαφάνειας και συγκρισιμότητας αυξάνονται ραγδαία.
.
Το έγγραφο, που αποτελεί το πρώτο οργανωμένο βήμα της ομάδας ειδικών της JBRC για τη Semantic Integration, επικεντρώνεται στις αποκαλύψεις Πυλώνα 3 για το ESG και στα πρότυπα της Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Αρχής (EBA). Στόχος είναι να περιοριστούν οι ασάφειες, οι επικαλύψεις και οι αποκλίσεις που προκύπτουν όταν διαφορετικά εποπτικά, στατιστικά και λογιστικά πλαίσια χρησιμοποιούν παρόμοιους όρους με διαφορετικό περιεχόμενο.
Στην καρδιά των συστάσεων βρίσκεται η ανάγκη για εναρμόνιση κρίσιμων εννοιών, όπως η υπολειπόμενη διάρκεια των χρηματοδοτήσεων, η ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων, η αποτίμηση των εξασφαλίσεων και η μέτρηση της ενεργειακής επίδοσης των ακινήτων. Η JBRC επισημαίνει ότι σήμερα οι τράπεζες εφαρμόζουν διαφορετικούς κανόνες για το ίδιο δεδομένο, ανάλογα με το αν πρόκειται για αναφορά COREP, FinRep, IReF ή ESG. Το αποτέλεσμα είναι ασυμβατότητα στοιχείων, περιορισμένη συγκρισιμότητα και μειωμένη εποπτική αξιοπιστία.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα δεδομένα ενεργειακής απόδοσης, που αποτελούν βασικό πυλώνα της αξιολόγησης του μεταβατικού κινδύνου. Η JBRC προτείνει να προτιμώνται ποσοτικά μεγέθη, όπως το ενεργειακό σκορ σε kWh ανά τετραγωνικό μέτρο, αντί για απλές κατηγορίες EPC (A–G), ενώ ζητεί να αποσαφηνιστεί αν αναφέρεται θεωρητική ή πραγματική κατανάλωση ενέργειας. Παράλληλα, εισηγείται την καταγραφή του ποσοστού ανανεώσιμης πρωτογενούς ενέργειας, ώστε να αποφεύγονται παραπλανητικές συγκρίσεις μεταξύ χωρών και αγορών.
Στο μέτωπο των φυσικών κινδύνων, το έγγραφο υπογραμμίζει την ανάγκη σαφών κανόνων για το πώς κατανέμονται οι εκθέσεις όταν ένα δάνειο καλύπτεται από περισσότερα ακίνητα ή όταν ένα ακίνητο εκτίθεται σε πολλαπλούς κινδύνους, όπως πλημμύρες, θερμικά φαινόμενα και κατολισθήσεις. Χωρίς κοινή μεθοδολογία, προειδοποιεί η JBRC, οι δείκτες φυσικού κινδύνου χάνουν τη ρυθμιστική τους αξία και υπονομεύουν τη δυνατότητα συγκριτικής εποπτείας.
Παράλληλα, επιχειρείται εναρμόνιση βασικών κατηγοριών αντισυμβαλλομένων, από τις κρατικές οντότητες μέχρι τις μη χρηματοοικονομικές επιχειρήσεις που υπάγονται πλέον στην Οδηγία CSRD. Η μετάβαση από το καθεστώς NFRD στο διευρυμένο πεδίο της CSRD δημιουργεί νέα ζητήματα ορισμών, τα οποία –αν δεν επιλυθούν εγκαίρως– απειλούν να αποδυναμώσουν δείκτες όπως ο Green Asset Ratio (GAR) και ο BTAR.
Η JBRC δεν κρύβει ότι πολλές από τις συστάσεις της ξεπερνούν το στενό πλαίσιο των ESG αποκαλύψεων και αγγίζουν τον πυρήνα της ευρωπαϊκής εποπτικής αρχιτεκτονικής. Προτείνει την εισαγωγή επίσημων ορισμών για έννοιες όπως το «έτος αναφοράς», η «έκθεση», τα «ταμειακά ισοδύναμα» και οι εκθέσεις σε κεντρικές τράπεζες, και καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αναλάβει πρωτοβουλίες οριζόντιας εναρμόνισης.
Στόχος είναι να περιοριστούν οι ασάφειες, οι επικαλύψεις και οι αποκλίσεις που προκύπτουν όταν διαφορετικά εποπτικά, στατιστικά και λογιστικά πλαίσια χρησιμοποιούν παρόμοιους όρους με διαφορετικό περιεχόμενο.